Dexter Morgan heeft het niet makkelijk gehad. Als kind had hij al de dwang om dingen te doden, gelukkig was zijn adoptievader er altijd om ervoor te zorgen dat de kleine Dex enkel mensen die het verdiende uit de weg ruimde. Inmiddels is Dexter zelf volwassen en werkt hij al forensisch bloedspat deskundige bij de Miami Police. De ideale manier om mensen die het verdienen om te sterven te traceren. Als er echter een seriemoordenaar opduikt is Dexter diep onder de indruk.
Beoordeling:
Ik heb veel aanbevelingen gehad over Dexter. Iets wat ik al meerdere malen moest gaan kijken. Maar ja, dat zegen sommige mensen ook over Lost,Prison Break & 24. Toch vond ik het qua Dexter een ander verhaal, een zo absurd dat het me wel aan spreekt verhaal zelfs. Want absurd is Dexter van de eerste paar afleveringen druipt een sfeer en humor die in American Psycho niet ongepast geweest zou zijn. Yep de eerste 9 afleveringen van Dexter zijn genieten geblazen op 4 sterren nivo. De aflevering Shrink Wrap krijgt er zelfs nog een halve ster boven op. Maar daarna? Daarna gaat er iets faliekant mis. Het plot neemt zo een ongeloofelijke goedkope crap wending dat het verhaal wat als main story voor seizoen 1 dient gedegradeert wordt naar het nivo pulproman. Iets wat zo'n smet creerd op dit eerste seizoen dat zelfs de meer dan puike rol die Micheal C. Hall neerzet, de morele keuzes en de fraaie slotscene de boel niet meer weten te redden. De ontknooping is een domper en dat bezordt deze heerlijk beginnende serie een net boven middelmatig eindcijfer. Spijtig, volgend seizoen beter?
RocknRolla
Met RocknRolla zou Guy Ritchie weer terug in vorm zijn. Na een reeks wanstaltige films als Swept Away & Revolver is RocknRolla zeker een verademing maar de film haalt nergens het nivo van Lock, Stock & Two Smoking Barrels of de humor van Snatch. Guy Ritchie is nog niet terug in vorm maar zeker weer op de juiste weg. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe het beloofde vervolg The Real RocknRolla en zijn take on Sherlock Holmes eruit gaan zien.
My Name Is Bruce
Bruce Campbell is C-film koning en schuift dit niet onder stoelen of banken. Sterker nog zijn 2 regieavontuur gaat over Bruce Campbell die door fans gevraagt wordt een dorpje te redden uit de klauwen van een ruberen chinese god. Is dat leuk? Ja en nee. Het idee en Bruce zelf zijn zeker leuk, het script en de regie is echter een zooitje waardoor de film in de categorie leuk voor de fans blijft hangen.
Vicky Cristina Barcelona Yep in Vicky Cristina Barcelona zit een 1 minuut durende licht erotische zoen tussen Scarlett Johansson en Penelope Cruz. Nu dat uit de weg is kunnen we het over de film hebben. Een bijzonder fijne en warme film die toch best zware materie aan snijdt. Woody Allen in vorm dus. En tja Woody Allen in vorm dat is genieten geblazen van een mooie sfeer, goeie acteer prestaties en droog komische neurotische humor.
BHKX line up & info
Bek Houe & Kijke
|
29 Januari 2009 | 17:38:05
Bek Houe & Kijke 10 zaterdag 31 januari 20:00
Ja lieve filmvrienden roze en blauw regeren in de posters van de line up voor BHK10. Het heeft door verschillende omstandigheden even geduurd, maar aanstaande zaterdag is er dan eindelijk weer een Bek Houde & Kijke en wel met de bovenstaande films dus.
2 erg goede in 2008 helaas ondergesneeuwde films en 2 boek verfilmingen van top auteurs. Is het boek beter? Zijn de films terecht ondergesneeuwd? Kom kijken en oordeel zelf.
In In Bruges zien we hoe 2 huurmoordenaars na een uit de klauwen gelopen klus moeten onderduiken in het volgens de een prachtige en volgens de ander "shithole" Brugge. Scherp geschreven, stabiel geregiseerd en met een prachtige rol van Collin Farrell.
Van een hele andere orde is Tony Takitani een minimalistische verfilming na een boek van de onverfilmbare Haruki Murakami. Als Tony's vriendin hem en haar overvolle garderobe na een ruzie achterlaat ziet Tony maar een oplossing. Een vrouw vinden met dezelfde kleding maten als zijn ex.
Choke is de 2e verfilming van Fight Club auteur Chuck Palahniuck en draait om het leven van een man die zijn geld verdient met stikken in restaurants en zijn vrije tijd vult met bezoekjes aan praatgroepen voor sex verslaafde.
Afsluiter van deze jubileum editie is het prachtige Let The Right One In. Een film over volwassen worden en een vampier als buurmeisje hebben. Adem benemend en de beste film van 2008.
Randy "The Ram" Robinson is een ex worstelaar die door hart problemen met zijn geliefde sport/theater moest stoppen. Hij leeft een terug getrokken deprimerend bestaan met een baantje in een supermarkt, een dochter die hem niet wil zien en een te oude stripper die van hem houdt. De showbizz wil Randy graag terug in de ring, de doktoren echter niet.
Beoordeling:
KABAM! Ik zei het toch 2009 wordt het jaar van Rourke. De beste man speelt de steren van de hemel als verlopen, verlepte, afgerachte worstelaar met een kop als een trekhaak. Het verhaal van The Wrestler klinkt echter standaard en werdt nog niet zo lang geleden ookal door Sylvester Stallone verteld onder de noemer Rocky Balboa. Wat maakt deze film dan zoveel beter dan het door critici afgewimpelde Rocky 6? Nee het is niet alleen Rourke, Tomei & Rachel Wood. Het is vooral de ingetogen kale regie van Darren Aronofsky. De beste man had na de megadure en megagrootte flop van (het wel verdomde mooie) The Fountain een hoop te bewijzen tegenover Hollywood producenten en kon dus maar 1 ding doen. Zichzelf opnieuw bewijzen met een goedkoper product. En nou jongens en meisjes dat is hem gelukt. De gekozen grimmige, kale bijna real life soap achtige sfeer trekt je als kijker dicht, heel dicht op de huid van Randy The Ram en in combi met de even eens ingetogen werkende ambiance muziek van Clint Mansell weet The Wrestler zelf mensen die niks met sport of sportfilms hebben te ontroeren. Yep ook Aronofsky's 4e behoorde tot het rijtje must see.
Naboer (Next Door)
Hoi, bij deze wil ik u even mede delen dat Scandinavie het horrorstokje van Azie heeft overgenomen. Na het prachtige Zweedse Lat Den Ratte Komma In is deze Noorse mindfuck wederom een showcase van Scandinavisch talent. De film opent ijzersterk een bevat een Fight Club achtige sex scene die niet makkelijk te vergeten is. Jammer genoeg laat de film aan het einde weinig te raden over en wordt de boel voorspelbaar. Des al niet te min een sterke en vooral goed gemaakte film.
Doomsday
Wat doe je als je zojuist de beste horrorfilm van de laatste paar jaar hebt gemaakt? Een combi maken van ridders, mad max, punkers & 28 days later moet Neil Marshall gedacht hebben. Jammer want de regiseur van The Descent laat met Doomsday zoveel steken vallen dat het eindproduct eerder pulp wordt dan een sterke ode zoals Quentin Tarantino ze maken kan.
Repo! The Genetic Opera
Terwijl mede Saw bedenker James Wan zich richt op diverse B-films gooit Darren Lynn Bousman het over een andere boeg. Zijn eerste zaagloze film is Repo! een horror opera met veel zang, dans en bloed. Dat kan vet zijn en is het soms ook. De film oogt echter op momenten te goedkoop en er kruipt een gevoel in dat alles groter en beter had gekunt. Jammer maar erg gewaagt. Repo! zal geen klapper van jewelste zijn maar met wat mazzel rustig aan uitgroeien tot een obscure cult film.
